Posted: 27 Jun. 06 at 09:52 | IP Logged

> > >>>      &n bsp;      เรื่องเล่าจากในวัง.. ..แล้วคุณจะรัก "ในหลวง"
> >
> >
> > >>>      &n bsp;      ==================== ==============
> >
> > >>> 
> >
> > >>> ผมมีเรื่องที่จะเล่าให้ฟังอยู่เหต ุการณ์หนึ่งซึ่งเป็นเรื่องจริง
> >
> > >>> เหตุการณ์เกิดที่จังหวัดตาก
> >
> > >>>      &n bsp;      เมื่อพระเทพทรงเสด็จไ ปเยี่ยมราษฏรตามที่ต่างๆ
> >
> > >>> ได้ทรงเสด็จไปเยี่ยมประชาชนใน
> >
> > >>>      &n bsp;      ตลาดสด
> >
> > >>>      &n bsp;      และถามความเป็นอยู่กั บบรรดาแม่ค้าในตลาด แต่ก็มาถึงแม่ค้าปลา
> >
> > >>>      &n bsp;      ซึ่งพระองค์ทรงตรัสถา มว่า "ปลาพวกนี้ขายอย่างไงจ๊ะ"
> >
> > >>>      &n bsp;      แม่ค้าตอบว่า "ท ี่สวรรคตแล้ว กิโลละ 40 บาท
> >
> > >>>      &n bsp;      และที่เสด็จไปเสด็จมา กิโลละ 80 บาทจ๊ะ"
> >
> > >>>      &n bsp;      เหตุการณ์นี้ ทำ ให้ข้าราชบริพาลที่ตามเสด็จหัวเราะกันทุกคน
> >
> > >>>      &n bsp;      -------------------- --------------------------------------
> >
> > >>>      &n bsp;      เช้าวันหนึ่ง เว ลาประมาณ 7 โมงเช้า นางสนองพระโอษฐ์
> >
> > >>> ของฟ้าหญิงองค์เล็ก
> >
> > >>>      &n bsp;      ได้รับโทรศัพท์เป็นเส ียงผู้ชาย ขอพูดสายกับฟ้าหญิง
> >
> > >>>      &n bsp;      ทางนางสนองพระโอษฐ์&n bsp;ก็สอบถามว่าใครจะพูดสายด้วย
> >
> > >>>      &n bsp;      ก็มีเสียงตอบกลับมาว่ า คนที่แบงค์ นางสนองพระโอฐก็ งง...งง
> >
> > >>>      &n bsp;      ว่าคนที่แบงค์ทำไมโทร มาแต่เช้า แบงค์ก็ยังไม่เปิดนี่หว่า
> >
> > >>>      &n bsp;      แต่ พอฟ้าหญิงรั บโทรศัพท์แล้วถึงได้รู้ว่า คนที่แบงค์น่ะ
> >
> > >>>      &n bsp;      ก็ที่แบงค์จริงๆนะ&nb sp;ไม่เชื่อเปิดกระเป๋าตังค์
> >
> > >>>      &n bsp;      แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ& nbsp;... ขนลุกเลย
> >
> > >>>      &n bsp;      (ทรงตัสกับในหลวงท่าน อยู่นั่นเอง)
> >
> > >>>      &n bsp;      
> >-------------------------------------------------------- ----------------------------
> >
> > >>> 
> >
> > >>> 
> >
> > >>> 
> >อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสานเมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยมบนบ้านข องราษฎรผู้หนึ่ง
> >
> > >>>      &n bsp;       ที่คณะผู้ตามเสด็จทั้งหลายออกแปลกใจในการกราบบังคมทูล
> >
> > >>>      &n bsp;       ที่คล่องแคล่วและใช้ราชาศัพท์ได้อย่างน่าฉงน
> >
> > >>>      &n bsp;       เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถารถึงการใช้ราชาศัพท์ได้ดีนี้
> >
> > >>>      &n bsp;       จึงมีคำกราบทูลว่า "ข้าพระพุทธเจ้าเป็นโต้โผลิเกเก่า
> >
> > >>>      &n bsp;       บัดนี้มีอายุมากจึงเลิกรามาทำนาทำสวนพระพุทธเจ้าข้า.."
> >
> > >>>      &n bsp;       มาถึงตอนสำคัญที่ทรงพบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ที่ชานเรือน
> >
> > >>>      &n bsp;       ก็ทรงตรัสถามว่า เป็นนกอะไรและมีกี่ตัว.
> >
> > >>>      &n bsp;       พ่อลิเกเก่ากราบบังคมทูลว่า
> >
> > >>>      &n bsp;       "มีทั้งหมดสามตัว พระมเหสีมันบินหนีไป
> >
> > >>>      &n bsp;       ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย
> >
> > >>>      &n bsp;       และทิ้งให้พระบิดาเลี้ยงดูแต่ผู้เดียว"
> >
> > >>>      &n bsp;       เรื่องนี้ ดร.สุเมธ
> >
> > >>> 
> >
> > >>> เล่าว่าเป็นที่ต้องสะกดกลั้นหัวเร าะกันทั้งคณะไม่ยกเว้นแม้ในหลวง
> >
> > >>>      &n bsp;      -------------------- --------------------------------------
> >
> > >>>      &n bsp;       เมื่อครั้งท่านพระชนม์มายุ 72 พรรษา
> >
> > >>>      &n bsp;       มีการผลิตเหรียญที่ระลึกออกมาหลายรุ่น
> >
> > >>>      &n bsp;       เจ้าของกิจการนาฬิกายี่ห้อหนึ่งได้ยื่นเรื่องขออนุญาต
> >
> > >>> 
> >
> > >>> นำพระบรมฉายาลักษณ์ของท่านมาประดั บที่หน้าปัดนาฬิกาเป็นรุ่นพิเศษ
> >
> > >>>      &n bsp;       ท่านทราบเรื่องแล้วตรัสกับเจ้าหน้าที่ว่า
> >
> > >>>      &n bsp;       "ไปบอกเค้านะเราไม่ใช่มิกกี้เมาส์"
> >
> > >>>      &n bsp;       ---------------------------------------
> >
> > >>>      &n bsp;       เรื่องการใช้ราชาศัพท์กับในหลวง
> >
> > >>>      &n bsp;       ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ใครต่อใครเกร็งกันทั้งแผ่นดิน
> >
> > >>>      &n bsp;       และไม่เว้นแม้กระทั่งข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่ได้เข้าเฝ้า
> >
> > >>>      &n bsp;       ทูลละอองธุลีพระบาทถวายรายงาน
> >
> > >>> 
> >
> > >>> ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนมีข้ารา ชการระดับสูงผู้หนึ่งกราบบังคมทูลรายงาน
> >
> > >>>      &n bsp;       ว่า "ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาท ปกเกล้าปกกระหม่อม
> >
> > >>>      &n bsp;       ข้าพระพุทธเจ้าพลตรีภูมิพลอดุลยเดช
> >
> > >>>      &n bsp;       ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต
> >
> > >>>      &n bsp;       กราบบังคมทูลรายงาน ฯลฯ"
> >
> > >>>      &n bsp;       ข้าพระพุทธเจ้าพลตรีภูมิพลอดุลยเดช
> >
> > >>>      &n bsp;       ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต
> >
> > >>>      &n bsp;       กราบบังคมทูลรายงาน ฯลฯ"
> >
> > >>>      &n bsp;       เมื่อสิ้นคำกราบบังคมทูลชื่อในหลวงทรงแย้มพระสรวล
> >
> > >>>      &n bsp;       อย่างมีพระอารมณ์ดีและไม่ถือสาว่า
> >
> > >>>      &n bsp;       "เออ ดี เราชื่อเดียวกัน..."
> >
> > >>> 
> >
> > >>> ข่าวว่าวันนั้นผู้เข้าเฝ้าต้องซ่อ นหัวเราะขำขันกันทั้งศาลาดุสิดาลัย
> >
> > >>>      &n bsp;       เพราะผู้รายงานตื่นเต้นจนจำชื่อตนเองไม่ได้
> >
> > >>>      &n bsp;       ---------------------------------------
> >
> > >>>      &n bsp;       มีอยู่ครั้งหนึ่งทรงเสด็จไปพระราชทานปริญญาบัตร
> >
> > >>>      &n bsp;       ให้กับนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
> >
> > >>>      &n bsp;       ในระหว่างที่ทรงเปลี่ยนในครุย ทรงโปรดสูบมวนพระโอสถ
> >
> > >>>      &n bsp;       แต่ว่าทรงหาที่จุดไม่ได้
> >
> > >>> ทางอธิการบดีซึ่งเฝ้าอยู่ก็จุดไฟใ ห้พร้อมทูลว่า
> >
> > >>>      &n bsp;       "ถวายพระเพลิงพระเจ้าข้า"
> >
> > >>>      &n bsp;       ในหลวงทรงชะงัก ก่อนจะแย้มสรวลน้อยๆ กับอธิการบดีว่า
> >
> > >>>      &n bsp;       "เรายังไม่ตายถวายพระเพลิงไม่ได้หรอก"
> >
> > >>>      &n bsp;       ---------------------------------------
> >
> > >>>      &n bsp;       เคยมีเรื่องเล่าให้ฟังว่า
> >
> > >>>      &n bsp;       ในหลวงเสด็จไปในถิ่นทุรกันดารเเพื่อเยี่ยมเยียนราษฎร
> >
> > >>> 
> >
> > >>> มีอยู่ครั้งหนึ่งพระองค์ท่านทรงแจ กพระเครื่องให้กับราษฎรจนหมดแล้ว
> >
> > >>>      &n bsp;       แต่ราษฎรผู้หนึ่งกราบบังคมทูลขอรับพระราชทานพระเครื่องว่า
> >
> > >>>      &n bsp;       "ขอเดชะ ขอพระหนึ่งองค์"
> >
> > >>>      &n bsp;       ในหลวงทรงตรัสว่า "ขอเดชะ พระหมดแล้ว"
> >
> > >>>      &n bsp;       ---------------------------------------
> >
> > >>> 
> >
> > >>> วันหนึ่งพระองค์ท่านเสด็จเยี่ยมเย ียนพสกนิกรของท่านตามปกติที่ต่างจังหวัด
> >
> > >>>      &n bsp;       ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับในหลวงมากมาย
> >
> > >>>      &n bsp;       พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาตามลาดพระบาท
> >
> > >>>      &n bsp;       ที่แถวหน้าก็มีหญิงชราแก่คนหนึ่งได้ก้มลงกราบแทบพระบาท
> >
> > >>>      &n bsp;       แล้วก็เอามือของแกมาจับ พระหัตถ์ของในหลวง
> >
> > >>>      &n bsp;       แล้วก็พูดว่า ยายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอในหลวง
> >
> > >>>      &n bsp;       แล้วก็พูดว่า ยายอย่างโน้น ยายอย่างนี้
> >
> > >>>      &n bsp;       อีกตั้งมากมายแต่ในหลวงก็ทรงเฉยๆ
> >
> > >>>      &n bsp;       มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร
> >
> > >>>      &n bsp;       แต่พวกข้าราชบริภารก็มองหน้ากันใหญ่
> >
> > >>>      &n bsp;       กลัวว่าพระองค์จะทรงพอพระราชหฤหัย หรือไม่
> >
> > >>>      &n bsp;       แต่พอพวกเราได้ยินพระองค์รับสั่งตอบว่ากับหญิงชราคนนั้น
> >
> > >>>      &n bsp;       ทำให้เราถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่ไหว เพราะพระองค์ทรงตรัสว่า
> >
> > >>>      &n bsp;       "เรียกว่ายายได้อย่างไร อายุอ่อนกว่าแม่ฉันตั้งเยอะ
> >
> > >>>      &n bsp;       ต้องเรียกน้าซิถึงจะถูก"
> >
> > >>>      &n bsp;       --------------------------------------------------
> >
> > >>>      &n bsp;       ครั้งหนึ่งหลายๆ ปีมาแล้ว
> >
> > >>>      &n bsp;      
> >พระเจ้าอยู่หัวทรงประชวรนิดหน่อยเกี่ยวกับพระฉวีมีพระอาการ คัน
> >
> > >>>      &n bsp;       มีหมอโรคผิวหนังคณะหนึ่งไปเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายการรักษา
> >
> > >>> 
> >
> > >>> คุณหมอเป็นผู้เชี่ยวชาญทางโรคผิวห นังแต่ไม่ได้เชี่ยวชาญทางราชาศัพท์
> >
> > >>>      &n bsp;       ก็กราบบังคมทูลว่า "เอ้อ -
> >
> > >>> ทรง...อ้า-ทรงพระคันมานานแล้วหรือ ยังพะยะค่ะ"
> >
> > >>>      &n bsp;       พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระสรวล ตรัสว่า
> >
> > >>> "ฉันไม่ใช่ผู้หญิงนี่จะท้องได้ยัง ไง"
> >
> > >>>      &n bsp;       แล้วคงจะทรงพระกรุณาว่า
> >
> > >>> หมอคงจะไม่รู้ราชาศัพท์ทางด้านอวั ยวะร่างกายจริงๆ
> >
> > >>>      &n bsp;       ก็พระราชทานพระบรมราชานุญาตว่า เอ้าพูดภาษาอังกฤษกันเถอะ
> >
> > >>>      &n bsp;       ---------------------------------------
> >
> > >>>      &n bsp;       เรื่องนี้รุ่นพี่ที่จุฬาฯเล่าให้ฟังว่า
> >
> > >>> มีอยู่ปีนึงที่ในหลวงทรงเสด็จ
> >
> > >>>      &n bsp;       พระราชทานปริญญาบัตร 
> >อธิการบดีอ่านรายชื่อบัณฑิตแล้วบังเอิญว่า
> >
> > >>>      &n bsp;       มีเหตุขัดข้องบางประการ ทำให้อ่านขาดตอน
> >
> > >>>      &n bsp;       ก็ต้องรีบหาว่าอ่านรายชื่อไปถึงไหนแล้ว
> >
> > >>>      &n bsp;       ปรากฏว่าในหลวงท่านทรงจำได้ ท่านเลยตรัสกับอธิการไปว่า
> >
> > >>>      &n bsp;       "เมื่อกี้นี้ (ชื่อ....) เค้ารับไปแล้ว"
> >
> > >>>      &n bsp;       และมีอีกปีนึงขณะที่พระราชทานปริญญาบัตรอยู่ดีๆ
> >
> > >>>      &n bsp;       ไฟดับไปชั่วขณะ...
> >
> > >>>      &n bsp;       ทำให้บัณฑิตคนหนึ่งพลาดโอกาสครั้งสำคัญในการถ่ายรูป
> >
> > >>>      &n bsp;       พอในหลวงทรงพระราชทานปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว
> >
> > >>>      &n bsp;       ก่อนที่จะให้พระบรมราโชวาท
> >
> > >>>      &n bsp;       ท่านทรงให้อธิการบดีเรียกบัณฑิตคนนั้นมารับพระราชทานอีกครั้ง
> >
> > >>>      &n bsp;       เพื่อจะได้มีรูปไว้เป็นที่ระลึก
> >
> > >>>      &n bsp;       ตื้นตันกันถ้วนทั่วทั้งหอประชุม
> >
> > >>> 
> >
> > >>>      &n bsp;       ********
> >
> > >>>      &n bsp;       ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

Posted: 27 Jul. 06 at 15:40 | IP Logged

อ๋ออออออออออออออ.....................อันนี้ก้อมีเมลลูกโซ่ส่ง มาหานู๋เหมือนกันคร่า อ่านแล้วฮามากๆ

เหอๆ รู้สึกได้เรยว่าพระองค์ท่านก้อมีอารมณ์เหมือนกัน เอิ้กๆ