#
PART 4
หลังจากวันนั้น
เคียวโกะก็ไม่ได้เจอทาเคชิอยู่อีกเลย จนเกิดข่าวลือขึ้นมามากมาย...
"เห็นมะ สุดท้ายก็ไปไม่รอด ฮ่าๆ คบกันได้แค่เดือนกว่าๆก็โดนทาเคชิของพวกเราเขี่ยทิ้งซะแล้ว
ฮ่าๆ"
บรรดาแฟนคลับของทาเคชิต่างพูดทับถมเคียวโกะ แต่เคียวโกะทำเป็นไม่สนใจ
ทั้งๆที่ในใจอยากจะกระโดดตบปากยัยพวกนั้นจะตายไป
"หุบปากเน่าๆนั้นเลยนะ เคียวโกะยังไม่ได้เลิกกับทาเคชิซะหน่อย
"ยูริตะโกนว่าบรรดาแฟนคลับ แล้วก็เดินไป ปล่อยให้บรรดาแฟนคลับยืนหน้าเอ๋อด้วย
ความนึกไม่ถึงที่ยูริกล้าต่อปากต่อคำด้วย..."ขอบใจนะที่ช่วยว่าพวกนั้นแทนฉัน"
"อื้ม...ไม่เป็นไรๆ"แล้วฉันกับยูริก็เดินกลับห้องไป....โดยไม่ทันสังเกตเห็นทาเคชิที่ยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆ
"เฮ้ย ทาเคชิ นายเลิกกับเคียวโกะจังแล้วหรอ"เพื่อนในกลุ่มพูดขึ้น
"ไม่รู้สิ"ทาเคชิพูดสั้นๆ ....
ในหลายวันมานี้
ฉันได้คิดแผนการที่จะทำให้ยูริกับเท็ตสึยะคืนดีกันขึ้นมา (ทำเป็นชวนยูริไปเที่ยวสวนสนุก
โดยอ้างว่าไปเที่ยวเพื่อให้ลืมทาเคชิ หลังจากนั้นก็ทำเป็นบังเอิญไปเจอกับทัตสึยะ
แล้วชวนทัตสึยะไปเที่ยวด้วยกัน พอช่วงเย็นๆก็ชวนทั้ง 2 คนขึ้นชิงช้าสวรรค์
ส่วนตัวเองก็หลบไปอยู่ทางอื่น เพื่อให้ทั้งคู่ได้ปรับความเข้าใจกัน)
และแล้ววันนั้นก็มาถึง
"พระเจ้าคะ ขอให้แผนการนี้สำเร็จแล้วเถอะค่ะ ขอให้ยูริคืนดีกับทัตสึยะได้เถอะค่ะ"
"ยืนบ่นอะไรคนเดียวหรอเคียวโกะ"ยูริพูดขึ้น
"อ๊ะ ตกใจหมดเลย (พลางทำท่าสะดุ้งโหยง..) ไม่มีอะไรหรอก แฮ่ะๆ
แล้วยูริวันนี้ว่างไหม"เคียวโกะเริ่มดำเนินตามแผน
"ว่างสิ เบื่อจะตายอยู่แล้ว"ยูริพูดพร้อมกับเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำมาดื่ม
"งั้นเราไปเที่ยวสวนสนุกกันนะ...ฉันอยากไปพักผ่อนน่ะ ไปด้วยกันนะๆ"เคียวโกะพูดขึ้นตามแผนที่เตรียมเอาไว้...
"ก็...ได้ จะไปกี่โมงดีล่ะ"
"ตอนเที่ยงๆจ้า..." "เด๋วฉันไปเตรียมตัวก่อนนะ"ยูริพูด
แล้วก็เดินเข้าห้องไป
"ในที่สุด...แผนก็สำเร็จไป1 รีบโทรไปบอกทัตสึยะดีกว่า"เคียวโกะพูด
แล้วรีบวิ่งไปหาโทรศัพท์ทันที
ที่สวนสนุก
"นี่..เคียวโกะ เราจาไปเล่นอะไรก่อนดี อ๊ะ อันนั้นก็น่าเล่น (ชี้มือไปทางเครื่องเล่น)"
"นี่ ยูริ ไปซื้อตั๋วให้หน่อยได้ไหม เด๋วฉันจะไปเข้าห้องน้ำหน่อย"
"อื้ม...ได้ๆ"ยูริตอบตกลง แล้วเดินไปซื้อตั๋ว
ระหว่างนั้นเคียวโกะก็พยายามมองหาทัตสึยะ "อ๊ะ..อยู่นั่นเอง
ทัตสึยะคุ......ง"ตะโกนพลางทำท่าชูไม้ชูมือโบกไปมา
ทัตสึยะรีบวิ่งพร้อมกับเอามือปิดปากเคียวโกะทันที "ชู่..ว เบาๆหน่อยสิ
เคียวโกะจัง"
"ไม่เห็นเป็นไรเลย ก็ตามแผนเราบังเอิญเจอกัน ไม่ใช่แอบเจอกันนะ
" "ฮ่ะๆ โทษที ผมลืมไป"
..
"เฮ้ย..ทาเคชิ
นั่นมันเคียวโกะจังไม่ใช่หรอฟะ "คุซาโนะพูดขึ้น พร้อมกับชี้มือไปทางเคียวโกะ......
เมื่อทาเคชิได้เห็นเคียวโกะยืนอยู่กับผู้ชายคนอื่นก็รู้สึกหงุดหงิดทันที
"นี่แหละน๊า ผู้หญิง ช่างเข้าใจได้ยากจริงๆ" คุซาโนะพูดขึ้น
ส่วนทาเคชิก็ไม่ตอบอะไร
"เฮ้ย...ทาเคชิหลับ แล้วหรอฟะ ยืนซะนิ่งเชียว" "
ไปกันเถอะ"พอพูดจบ
ทาเคชิก็เดินหันหลังกลับไป......
ส่วนทางด้านเคียวโกะ
"นี่...เคียวโกะ เธอพาทัตสึยะมาด้วยทำไม"ยูริลากตัวเคียวโกะมาต่อว่า
"ก็เห็นว่าทัตสึยะคุงมาคนเดียว ฉันก็เลยชวนมาเที่ยวด้วยกัน"เคียวโกะพูดแก้ตัว
แล้วเดินเฉไฉไปทางอื่น
"งั้นเราไปเล่นเครื่องเล่นกันดีกว่าค่ะ"เคียวโกะพูดขึ้นและเดินไป
ปล่อยให้ยูริกับทัตสึยะเดินตามอยู่ข้างหลัง
ทั้ง 3 คนเล่นเครื่องเล่นลงอันนี้ขึ้นอันนั้นต่อกันอย่างสนุกสนาน...
"โอ๊ยเหนื่อยจัง แต่ก็สนุกดีเนอะ ยูริ"
"อืม"ยูริตอบพลางแอบยิ้มนิดๆ
ทัตสึยะเห็นยูริยิ้มก็เริ่มมีความรู้สึกดีขึ้นกว่าเดิม
"งั้นทัตสึยะกับยูริรอที่นี่ก่อนนะเดี๋ยวไปซื้อน้ำมาให้"เคียวโกะพูดขึ้น
"เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้ดีกว่านะ"ทัตสึยะแย้งขึ้น
"เดี๋ยวฉันไปซื้อเองดีกว่า" เคียวโกะรีบพูดพลางเดินไป...
ทัตสึยะคว้ามือยูริไว้ พร้อมกับพูดว่า
"ยูริ ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมได้ตัดสินใจที่จะบอกเรื่องนี้ให้คุณฟัง
ที่จริงสุขภาพของฮิคารุไม่ค่อยแข็งแรง ผมจึงจำต้องอยู่ดูแลเธอตลอดและอันที่จริง
เราไม่ได้มีอะไรกัน เราเป็นแค่ญาติกันเฉยๆ ผม... "
ยูริยืนฟังอย่างนิ่งๆส่วนภายในใจนั้น เริ่มจะอ่อนไหวไปกับคำพูดของทัตสึยะ
ทันใดนั้น
"ทัตสึยะ
."ทั้งยูริและทัตสึยะต่างหันมองไปทางเดียวกัน
"ฮิคารุ?"ฮิคารุรีบเดินมาทางฮิคารุพร้อมกับเอามือคล้องแขนทัตสึยะ
"คุณป้าบอกว่าทัตสึยะมาที่นี่ ใจร้ายจริงๆมาก็ไม่บอก ฮิคารุรีบมาแทบแย่
นึกว่าจะไม่ได้พบทัตสึยะซะแล้ว เราไปหาอะไรทานดีกว่าค่ะ ฮิคารุหิวละ"
"เดี๋ยวผมต้องรอเพื่อนยูริก่อน เค้าไปซื้อน้ำอยู่.." "แหม...ฮิคารุก็อยากทานน้ำนะคะ
ทัตสึยะไปซื้อให้ได้ไหมคะ"ฮิคารุพูด
ทัตสึยะมองยูริที่กำลังยืนนิ่งเงียบ แล้วก็เดินไปซื้อน้ำให้ฮิคารุ
ส่วนฮิคารุก็ได้พูดจาว่ายูริต่างๆนาๆ จนยูริทน ไม่ไหวจึงตบฮิคารุเข้ไปฉาดใหญ่ๆ
"อยากได้นักก็เอาไปเลย ยัยเด็กนิสัยเสีย"ยูริรู้สึกแย่มาก
จึงต้องรีบเดินหลบฮิคารุไป เพราะกลัวจะตบฮิคารุเข้าอีก
"ยูริ!!"ทัตสึยะตะโกนเรียกยูริ ยูริหันกลับมา
"ฉันเข้าใจทัตสึยะดี แต่ว่า...ฉันทนฮิคารุไม่ได้จริงๆ และฉันจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว"ยูริรีบเดินจากไป....
สักพักเคียวโกะก็เดินมาพอดี
"ทัตสึยะ หายไปไหนมา ฉันหาตั้งนานน่ะ แล้วยูริล่ะ?"เคียวโกะถาม
"ยูริหายไปไหนก็ไม่รู้ มือถือก็ปิด" ทัตสึยะพูด "'งั้น..ฉันไปหาทางนี้นะ
อีก 30 นาที เราค่อยมาเจอกันที่นี่........อ่า....
"เคียวโกะหยุดพูด เมื่อเห็นฮิคารุ "มิน่าล่ะ ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง(เคียวโกะนึกในใจ)"
"ทัตสึยะ เราไปกันเถอะค่ะ ฮิคารุเริ่มเบื่อแล้ว" "คุณอยากไปก็ไปสิ
ผมจะหายูริต่อ"
"อะไรกัน ฮิคารุยิ่งอ่อนแออยู่นะ ทัตสึยะจะปล่อยให้ฮิคารุอยู่คนเดียวได้ไง"
"คุณมาได้แล้วทำไมจะกลับไม่ได้"ทัตสึยะเริ่มหมดความอดทน
จึงสั่งให้ฮิคารุอยู่ที่นี่ ส่วนตนเองก็ออกตามหายูริ.......
ที่บริเวณลาดแสดงโชว์กลางแจ้ง
ซึ่งขณะนั้นกำลังมีขบวนพาเหรดอยู่พอดี เคียวโกะเดินเบียดเข้าไปในฝูงชน
"หะ..หะ..หายใจไม่ค่อยออกแฮะ อึดอัดจังเลย"อยู่ๆเคียวโกะก็รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาทันที
"ยัยนั่น!?"ทาเคชิซึ่งกำลังพลัดกับคุซาโนะ เหลือบไปเห็นเคียวโกะกำลังยืนโซเซอยู่อีกฝั่งนึงเข้า
ทาเคชิตัดสินใจวิ่งตัดหน้าขบวนพาเหรด เพื่อไปช่วย
เคียวโกะ แต่ก็ไม่ทันซะแล้วเคียวโกะล้มลงไปในฝูงชนที่กำลังเบียดเสียดกันจนไม่รู้ใครเป็นใคร...
"เคียวโกะ..."ทาเคชิรีบวิ่งเข้าไปเบียดเสียดกับฝูงชนนั้นทันที
"อ๊ะ...หายไปไหนแล้ว ฮึ้ย..หลีกหน่อยๆ"........ในที่สุดทาเคชิก็พาเคียวโกะออกมาจากฝูงชนได้สำเร็จ
..
ที่ห้องพยาบาลของสวนสนุก
เคียวโกะลืมตาขึ้น และเจอกับทาเคชิซึ่งกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะนั่งข้างๆ
"ไม่เป็นไรแล้วล่ะ"ทาเคชิพูดเสียงเข้ม
"เอ่อ...ขอบใจนะที่ช่วยฉันไว้ เอ่อ...ฉันต้องไปหายูริต่อละ "เคียวโกะพูดพร้อมกับพยายามพยุงตัวขึ้น
"เดี๋ยวก่อน...จะรีบไปไหน เพิ่งฟื้นเองนะ นอนพักอีกสักหน่อยเถอะ"
"แต่ว่า..ฉัน ฉันต้องรีบไป"
"งั้นเดี๋ยวผมจะช่วยหาอีกคน"ทาเคชิพูดพร้อมกับช่วยพยุงตัวเคียวโกะไว้
ทั้งคู่เดินมาถึงบ้านกระจก
"เอ่อ..เรื่องเมื่อวันก่อน...."เคียวโกะพยายามอธิบายเรื่องที่เข้าใจผิดให้ทาเคชิฟัง
"ไม่ต้องพูดหรอกเรื่องนั้น"ทาเคชิพูด
เคียวโกะเริ่มฉุนที่ทาเคชิไม่ยอมรับฟังเหตุผล จึงผลักตัวออกจากทาเคชิ
"ฟังนะ...เรื่องตอนนั้นฉันกับทัตสึยะไม่ได้มีอะไรกัน เค้าแค่ขอคำปรึกษาเรื่องยูริเท่านั้น
แต่ทาเคชิไม่ยอมฟังเหตุผลฉันเลย "
เคียวโกะหันหลังกลับมาและพูดเสียงสั่น "ฉัน...ฉัน"
ทาเคชิเริ่มฝืนความรู้สึกตัวเองไม่ไหวจึงดึงตัวเคียวโกะเข้ามากอด
"ตลอดมาฉันผิดเองที่ไม่ยอมเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จิงให้เธอรู้
ตั้งแต่วันที่เธอขอคบกับฉัน รอยยิ้มนั่น มันทำให้ในใจมันสั่น ทั้งในใจ
ในหัว ในความคิดมีแต่เรื่องของเธอตลอดเวลา มารู้ตัวอีกทีก็ รักเคียวโกะไปซะแล้ว
ขอโทษนะที่มาบอกเอาป่านนี้"
"ทาเคชิ.." เคียวโกะได้ยินดังนั้นถึงกับเข่าอ่อน "อ๊ะ
"ทาเคชิประคองตัวเคียวโกะ
(หลังจากนั้นก็คิดเอาเองละกัน อิอิ)
หลังจากนั้นยูริและทัตสึยะต่างก็คืนดีกัน
ส่วนฮิคารุก็เลิกรักทัตสึยะและหันมาคบกับคนอื่นแทน
ส่วนความรักของเคียวโกะกับทาเคชิก็....หวานแหววเหมือนเดิมค่ะ
"กุ้งนิโกล(กุ้งไหม้)?? นี่เคียวโกะกะจะฆ่าพวกเราด้วยกุ้งนิโกลนี่หรอ?"
คุซาโนะพูดพร้อมจับจ้องมองกุ้งที่อยู่ในกล่องปิ่นโต
"แหม...ก็ฉันเพิ่งหัดทำนี่นา แล้วทาเคชิว่าไงบ้างล่ะ"เคียวโกะพูดพลางหันไปทางทาเคชิ
".....ถ้าทำไม่เป็นทีหลังไม่ต้องทำมานะ"ทาเคชิพูดเสียงเรียบๆเหมือนเคย
"แต่ว่า........ทาเคชิใจร้ายที่สุดเลยย"เคียวโกะโวยวาย ส่วนทาเคชิก็ล้มตัวลงนอนฟังเคียวโกะโวยวายอย่างเงียบๆ.........
-
END -
|
