AUTUMN
SHADOW Story by Dark Master (flarezard@yahoo.com) |
#
PART 1
เรเจิล ดักลาส หนุ่มหน้าใสวัย 20 ปีและมือปืนฝีมือดีที่สุดในสังกัดของแก๊งค์อิทธิพลแก๊งหนึ่งของลาสเวกัส ชื่อของเขาเป็นที่หวาดกลัวในด้านมืดของเมืองแห่งคาสิโนในฐานะมัจจุราจแห่งความตายผู้สยบมือปืนระดับพระกาฬมาแล้วนักต่อนัก จุดหักเหของชีวิตมาถึง ณ วันหนึ่งในต้นฤดูใบไม้ร่วง เมื่อแก๊งที่เรเจิลสังกัดอยู่ถูกทำลายลงอย่างราบคาบในการต่อสู้แย่งชิงเขตอิทธิพลระหว่างแก๊งค์อันธพาลด้วยกัน เรเจิลหลบหนีการไล่ล่าทั้งจากแก๊งคู่อริและเอฟบีไอที่รอคอยเก็บกวาดซากเหลือเดนของผู้แพ้ มาจนถึงหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งในรัฐยูทาห์ ที่นั่นเขาได้งานทำเป็นช่างซ่อมรถยนต์ในอู่เล็กๆ แห่งหนึ่ง เรเจิลรักชีวิตที่สงบและร่มเย็นของชาวบ้านในหมู่บ้านแห่งนี้ ประกอบกับตัวเขาตั้งใจจะถอนตัวจากวงการอาชญากรรมอยู่นานแล้ว เขาจึงตัดสินใจลงหลักปักฐานที่หมู่บ้านนี้ และแปลงโฉมหน้าของตัวเองจนกลายเป็นคนใหม่ และเป็นที่รู้จักกันในชื่อใหม่ว่า บิลลี่ คิดแมน (หรือชื่อเล่นว่า บิลลี่เดอะคิด) ระหว่างที่เริ่มต้นชีวิตใหม่นั้นเอง เรเจิลได้มีโอกาสรู้จักกับ ฟีน่า อเล็กเซีย หนูน้อยวัย 8 ขวบ ขณะที่กำลังเดินเล่นรับลมในเช้าวันหนึ่ง นับจากวันนั้น ทั้งคู่ก็ได้เจอกันอีกหลายครั้ง เรเจิลประทับใจในความรักต่อทุกสิ่งและนิสัยช่างคิดช่างฝันของฟีน่า และฟีน่าเองก็ประทับใจในความอบอุ่นอ่อนโยนของ "บิลลี่" ทั้งคู่กลายเป็นเพื่อนกันในเวลาอันรวดเร็ว ทั้งๆ ที่อายุห่างกันร่วม 10 ปี เหตุการณ์เป็นไปเช่นนี้ร่วม 2 เดือน ชาวบ้านต่างรู้กันทั้งหมู่บ้านถึงความสนิทสนมระหว่างเพื่อนต่างวัยคู่นี้ ระหว่างนั้นเอง เรเจิลได้มีโอกาสรู้เรื่องราวชีวิตอันขมขื่นของฟีน่า ที่ถูกพ่อแท้ๆ ของเธอทำทารุณอย่างโหดร้ายทุกวันเนื่องมาจากความตายของภรรยา (แม่ของฟีน่า) หลังจากให้กำเนิดลูกสาวของเธอไม่นาน เรเจิลโกรธและไม่พอใจต่อสิ่งที่เขาได้ยินและท่าทางเฉยเมยของชาวบ้านที่นิ่งดูดายต่อสิ่งที่เกิดขึ้นมาก เขานึกอยากจะพาฟีน่าออกจากบ้านหลังนั้นมาใช้ชีวิตอยู่กับตนเสียเลย แต่จนใจที่ตัวเองยังมีความผิดในฐานะอาชญากรชั้นหนึ่งของลาสเวกัสเป็นชนักปักหลังอยู่ เขาเกรงว่าถ้าพลาดพลั้งอะไรไปแล้ว ฟีน่าอาจต้องพลอยฟ้าพลอยฝนติดร่างแหไปกับตนด้วย ที่เรเจิลทำได้ก็เพียงแค่คอยดูแลและเป็นห่วงฟีน่าในฐานะเพื่อนคนหนึ่งเท่านั้น จวบจนวันหนึ่งในเดือนตุลาคม อันเป็นเดือนเกิดของฟีน่า เรเจิลซื้อสร้อยลูกปัดทำจากหินปะการังสีสวยงามเส้นหนึ่งให้กับฟีน่าเป็นของขวัญวันเกิด ฟีน่าดีใจกับของขวัญชิ้นนี้มาก และตั้งใจจะนำกลับบ้านด้วยกัน แต่เรเจิลห้ามเอาไว้ เพราะกลัวว่าถ้าพ่อของฟีน่ามาเห็นเข้า ฟีน่าอาจถูกลงโทษได้ จึงเสนอตัวจะเก็บเอาไว้ให้เอง ฟีน่าแม้จะรู้สึกเศร้าใจแต่ก็ตอบตกลง ในคืนวันเดียวกันนั้น เรเจิลกลับถึงอพาร์ตเมนท์ที่พักตามปกติ และหยิบกล่องใส่สร้อยคอออกมาจะเก็บ เขาตกใจมากเมื่อในกล่องไม่มีสร้อยคอลูกปัดอยู่เลย เรเจิลรู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น และนึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา เขาออกจากอพาร์ทเมนท์แล้วบึ่งตรงไปยังบ้านของฟีน่าทันที ภาพที่เห็นทำให้เรเจิลถึงกับตะลึงตัวแข็งพูดอะไรไม่ออก
ฟีน่า เด็กน้อยวัยเพียง 8 ขวบมีรอยแผลถูกฟาดด้วยฝ่ามือจนยับเยินไปทั้งตัว
นอนอยู่ท่ามกลางเศษซากของสร้อยลูกปัดที่เขาให้ เขาเดินเข้าไปหาฟีน่าพร้อมกับดึงตัวเธอเข้ามากอดไว้จนแน่น
สภาพอันน่าสงสารของฟีน่า ทำให้เรเจิลหวนนึกถึงอดีตอันเจ็บปวดที่ต้องทนดูน้องสาวถูกพ่อแท้ๆ
ทุบตีจนตายเมื่อ 10 ปีก่อน โดยที่เขาไม่อาจช่วยเหลืออะไรได้เลย บาดแผลอันเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาก้าวเข้าสู่เส้นทางอาชญากร
กำลังหวนมาคุกคามเขา ปลุกความชั่วร้ายในตัวเขาขึ้นมาอีกครั้ง "
แกได้แต่นิ่งเฉยอีกแล้วงั้นรึ " เรเจิลพาฟีน่ากลับมาที่อพาร์ทเมนท์ของเขาและให้ฟีน่าอยู่ด้วยกัน พ่อขี้เมาของฟีน่ารู้เรื่องเข้าก็ตามไปอาละวาดฟาดหัวฟาดหางเอากับอู่ซ่อมรถที่เรเจิลทำงานอยู่ เรเจิลปรากฏตัวต่อหน้าพ่อของฟีน่าอย่างไม่สะทกสะท้านพร้อมกับชี้นิ้วด่ากราดใส่อย่างเผ็ดร้อน พ่อฟีน่าโกรธมากและทำท่าจะเล่นงานเรเจิลเข้าให้ แต่ด้วยดีกรีอดีตมือปืนองครักษ์ของเจ้าพ่ออิทธิพลแห่งลาสเวกัส เรเจิลอัดพ่อของฟีน่าจนล้มไม่เป็นท่า ฝ่ายพ่อของฟีน่าเมื่อรู้ว่าตัวเองสู้อีกฝ่ายไม่ได้ ก็วิ่งแจ้นไปหาตำรวจในเมือง แจ้งความเอากับเจ้าหน้าที่ร้อยเวรว่าเรเจิลล่อลวงลูกสาวของตนไปกักขังเอาไว้และไม่ยอมปล่อยตัวออกมา ร้อยเวรต้องตกตะลึงเมื่อรูปพรรณของคนร้าย "บิลลี่ คิดแมน" นั้นใกล้เคียงกับอาชญากรหลบหนี "เรเจิล ดักลาส" อย่างน่าประหลาด และก่อนที่ใครจะทันรู้อะไร กำลังตำรวจนับสิบนายก็มุ่งตรงมายังอพาร์ทเมนท์ของเรเจิลทันที ฝ่ายเรเจิลนั้นเดาได้แต่แรกแล้วว่าจะต้องเป็นแบบนี้ จึงพาฟีน่าหลบหนีออกมาเสียก่อน ทำให้พวกตำรวจหาตัวเขาไม่เจอ เพียงชั่วข้ามคืน ชื่อและใบหน้าของเรเจิลถูกออกอากาศไปทั่วรัฐยูทาห์ในฐานะอาชญากรหลบหนีและผู้ร้ายลักพาตัว ความเป็นอาชญากรร้ายแรงของเรเจิลทำให้หนังสือพิมพ์ทุกฉบับเล่นข่าวนี้กันอย่างสนุกมือ ละเลงลงไปทั้งเรื่องจริงและเรื่องที่ปั้นน้ำเป็นตัวขึ้นมาเพื่อขายความอยากรู้อยากเห็นให้ประชาชนอยากติดตามต่อเท่านั้น ชาวยูทาห์และรัฐใกล้เคียงที่อ่านข่าวต่างมองเรเจิลเหมือนเป็นปีศาจปีศาจร้าย ต่างรุมประณามสาปแช่งการกระทำของเรเจิลโดยไม่มีใครรู้ความจริงเบื้องหลังเหตุการณ์เลย มีเพียงผู้เดียวที่มองเรื่องนี้อย่างเป็นกลางที่สุด นั่นคือ วิลเลี่ยม มิลลิเซน ดักลาส เจ้าของฟาร์มปศุสัตว์วัย 69 ปีผู้เป็นพ่อบุญธรรมของเรเจิล แม้จะตัดญาติขาดอีโต้กันไปตั้งแต่สมัยที่เรเจิลเลือกเส้นทางอาชญากร แต่บิลลี่ก็รู้นิสัยของลูกชายดีพอที่จะรู้ว่า คนอย่างเรเจิลไม่มีวันใช้วิธีจี้ตัวประกันเพื่อหลบหนีการตามล่าอย่างเด็ดขาด โดยเฉพาะเมื่อตัวประกัน "เป็นเด็ก" ความสงสัยในใจของบิลลี่ถูกคลี่คลายลงเมื่อเสียงโทรศัพท์ในห้องรับแขกดังขึ้น... พวกตำรวจตั้งด่านตรวจอย่างเข้มงวดบนถนนทุกสายที่ออกจากรัฐยูทาห์ โดยเฉพาะเส้นทางสู่เท็กซัสอันเป็นทางเชื่อมต่อกับชายแดนเม็กซิโก เนื่องจากเชื่อว่าเรเจิลคงคิดหาทางหลบหนีออกนอกประเทศมากกว่าจะเสี่ยงหนีวนอยู่ในอเมริกา โดยไม่รู้เลยสักนิดว่าชายหนุ่มได้กำหนดหนทางหนีของตนไว้อย่างคาดไม่ถึง เป้าหมายของเขาไม่ได้อยู่ที่การหนีออกนอกประเทศเพื่อหนีคดี แต่เป็นการพาตัวฟีน่าไปจากพ่อใจร้ายของเธอตลอดไปต่างหาก และสถานที่เดียวที่เขาวางใจได้ก็คือ ฟาร์มปศุสัตว์ของวิลเลี่ยม พ่อบุญธรรมของเขานั่นเอง เรเจิลติดต่อหาอดีตลูกน้องคนสนิทที่เหลือรอดจากการล้างบางแก๊งอาชญากรในตอนนั้น โดยนัดหมายให้ลูกน้องคนนั้นมารับตัวเขา ณ จุดนัดพบแห่งหนึ่ง แล้วนั่งรถเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนถึงแคลิฟอเนียร์ ที่ซึ่ง การณ์กลับตาลปัตร เมื่อข่าวการหลบหนีของเรเจิลไปเข้าหูของ เจเร็ค มือปืนคู่ปรับคนสำคัญของเรเจิลในอดีต เจเร็คต้องการแก้แค้นเรเจิลที่ทำตาซ้ายของตนบอดในการดวลปืนกัน จึงส่งลูกน้องหลายสิบคนพร้อมอาวุธครบมือไปดักเล่นงานเรเจิลระหว่างเส้นทางไปยังจุดนัดพบทางตอนเหนือของรัฐเนวาดา แม้จะมีแค่ปืนแมกนั่มกระบอกเดียว แต่เรเจิลก็สามารถจัดการกับลิ่วล้อของเจเร็คได้ไม่ยากด้วยฝีมือแม่นปืนดุจเทพยดา อย่างไรก็ตาม เรเจิลก็ไม่อาจต่อสู้กับศัตรูจำนวนมากกว่าถึงสิบเท่าไปพร้อมๆ กับป้องกันอันตรายให้ฟีน่าในเวลาเดียวกันได้ ท่ามกลางเสียงดวลปืนสนั่นหวั่นไหวนั้นเอง ฟีน่าก็ถูกเจเร็คจับตัวไปต่อหน้าต่อตาโดยที่เขาไม่อาจเข้าป้องกันได้ทัน เรเจิลจัดการกับเหล่าลิ่วล้อจนหมด แล้วไล่ตามเจเร็คไปอย่างบ้าคลั่ง เรเจิลตามเจเร็คไปจนถึงลานกว้างที่มีหิมะปกคลุมเต็มไปหมด เจเร็คเยาะเย้ยเรเจิลที่ตกต่ำจากมือปืนอันดับหนึ่งแห่งลาสเวกัสมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กอ่อนแห่งยูทาห์ พร้อมกับท้าดวลกับเรเจิลอีกครั้ง เรเจิลจำต้องรับคำท้าอันนั้น ศึกสุดท้ายระหว่างมือปืนถอนตัวและมือปืนอันดับหนึ่งคนใหม่จึงเริ่มขึ้น ท่ามกลางดงกับระเบิดหลายร้อยลูกใต้พื้นหิมะ โดยมีชีวิตของฟีน่าเป็นเดิมพัน การต่อสู้ชิงไหวชิงพริบเป็นไปอย่างดุเดือด ท่ามกลางเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว และเสียงแผดคำรามของปืนในมือทั้งสองฝ่าย ครั้งแรกเรเจิลทำท่าจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบเมื่อไม่คุ้นเคยกับการต่อสู้ท่ามกลางดงกับระเบิดที่ต้องระมัดระวังทุกฝีก้าว แต่ด้วยไหวพริบและความเก๋าเกมในฐานะมือปืนอันดับหนึ่ง เรเจิลจึงสามารถเอาชนะเจเร็คได้ในที่สุด เสียงปืนและเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวเรียกความสนใจเหล่าตำรวจให้มารวมกัน
เรเจิลอุ้มฟีน่าขึ้นมา แล้วรีบหนีออกจากที่นั้นทันที "
ไปอยู่ด้วยกันที่ฟาร์มของพ่อพี่นะ " เรเจิลพึมพำอย่างแผ่วเบา
ขณะที่ภาพตรงหน้าเริ่มเลือนลางลงทุกที ฤดูใบไม้ร่วงในอีก
8 ปีต่อมา... คืนหนึ่งหลังจากกลับจากเรียนวิชาสุดท้าย
ฟีน่าก็ถูกล้อมโดยกลุ่มอันธพาลประจำมหาวิทยาลัย ซึ่งจ้างมาโดยเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มาติดพันเธอ
แต่เธอไม่เล่นด้วย ขณะที่กำลังจะถูกฉุดไปขึ้นรถนั้นเอง อันธพาลยกโขลงแหกปากร้องอย่างหวั่นกลัว
พร้อมวิ่งหนีไปในพริบตา เหลือแต่เพียงฟีน่ากับชายวัยกลางคนผู้นั้น
ฟีน่ายืนตัวแข็งกับที่เมื่อได้สัมผัสน้ำเสียงและดวงหน้าซึ่งคิดถึงและโหยหาอยู่เสมอมา
ดวงหน้าที่เธอไม่นึกฝันว่าจะได้พบเห็นอีกตลอดชาตินี้ เรเจิลดึงตัวฟีน่าเข้าไปกอดไว้แล้วพูดว่า |
 |